ایران، سرزمینی با قدمتی دیرینه، گنجینهای بینظیر از تنوع زمینشناسی را در خود جای داده است. از دشتهای کویر پهناور و کوههای مرتفع تا سواحل نیلگون و غارهای شگفتانگیز، هر گوشه از این خاک حکایتی از گذر زمان و تحولات زمین را روایت میکند.
زمینشناسان ایران، با مطالعه سنگها، فسیلها و ساختارهای زمین، این داستان کهن را بازخوانی میکنند. آنها از پهنههای زاگرس که یادآور برخورد قارهها و پیدایش رشتهکوهها هستند تا بلوک ایران مرکزی که سکوی باثباتی در گذر تحولات زمین بوده است را مورد بررسی قرار میدهند.
مطالعه زمین شناسی ایران، دریچهای به سوی درک گذشته، حال و آینده این سرزمین گهربار میگشاید. از یافتن منابع ارزشمند معدنی تا شناسایی مخاطرات زمینلرزهای و مدیریت منابع آبی، زمینشناسی نقشی حیاتی در زندگی انسان ایفا میکند.
با شناخت گنجینه زمینشناسی ایران، میتوانیم به حفظ و بهرهبرداری پایدار از این ثروت ملی برای نسلهای آینده کمک کنیم.
در ترسیم نقشههای تکتونیک دنیا، قسمت اعظم فلات ایران را به صورت يک صفحه (پليت) کوچک مثلثی در نظر میگیرند که به وسیله دو سیستم گسل تراستی (البرز در شمال و زاگرس در جنوب غرب) محدود میشود و از نظر موقعیت جغرافیایی در حاشیه جنوبی صفحه اوراسیا قرار دارد.
وقتى مطالعه زمينشناسى يک سرزمين مورد نظر باشد، منظور مطالعه پوسته زمين آن و بالاخص بخش سطحی همین پوسته و تغییرات تحولاتی است که در طی دورانهای زمینشناسی بر اثر عملکرد فازهای مختلف کوهزایی و خشکیزایی، پسرویها و پیشرویهای دریایی، هوازدگی و فرسایش، در سطح آن پدید آمده و مطالعه همین عوارض است که به صورت نقشه زمینشناسی در اختیار ما قرار میگیرد.
بنابراین براى شناخت زمين شناسى هر سرزمین باید تاریخ زمین شناسی آن را ورق بزنيم.