زمين شناسى تاريخى عبارت از مطالعه تغييرات زمين و تحولات حيات از بدو پیدايش زمين تاكنون كه به تاريخچه علوم كيهانى و نجوم، زمين شناسى، تكامل و فسيل شناسى مرتبط مىشود.
حوادث طبيعى هنوز هم در حال وقوع مىباشند و شواهد همه اين حوادث در نگارههاى زمينشناسى حفظ و ثبت مىشود منظور از نگاره زمين شناسى واحدهاى سنگى است كه هر يک از آنها مجموعهاى از حوادث يا رخدادهاى گذشته زمين را در خود ثبت كرده است.
با توجه به اين كه سنگها انواع مختلفى دارند نحوه تشكيل هر يک از آنها نيز متفاوت است. برخى از سنگها توسط سرد شدن، سخت شدن و تبلور ماگما يا گدازههاى داغ و مايع شكل مىگيرند كه به آنها سنگهاى آذرين مىگويند.
سنگهاى رسوبى نير توسط تجمع، فشرده شدن و يا سيمانى شدن رسوبات تخريبى، شيميایی، بیوشیمیایی و آلی تشكيل مىشوند. تغيير سنگهاى رسوبى و آذرين قبلى به واسطه فشار و حرارت درون زمين منجر به تشكيل سنگهاى دگرگونى مىگردد.
با توجه به توزيع و حفظ اغلب فسيلها در سنگهاى رسوبى و نقش آنها در بررسى تكامل حيات و وضعيت محيطهاى رسوبى ديرينه، شاخت ومطالعه این سنگها و محيطهاى رسوبى نفش بهسزایى در زمين شناسى تاريخى دارد.